شفیق احمد ستاک. تورنتو .

شفیق احمد ستاک- تورانتو
آسمان خیال

در آسمان خیالت ستاره پیدا کن
به برق ِ یک نگه ات، ماه ِ پاره پیداکن

هزار حجّت ِ وحدانیت دراین هستیست
مکان سجدهء خود بی مناره پیدا کن

مشو امیرهء نازی، به پهنهء گیتی
بیا و همّت ِ شاه سواره پیدا کن

طلای سرخ، به الماس ِ آب ِ دیده بشوی
به گوش ِچشم ِ دلت، گوشواره پیدا کن

هزار سال تو سرمشق این جهان بودی
مقام رهبری، در این هزاره پیدا کن

به زورِ ناخن ِ سرسخت و کوشش پیهم
زلال ِ را، ز دل ِ سنگ خاره پیدا کن*

جمال یار عیان است، در وجودِ خودت
به دل، تو قوت و تابِ نظاره پیدا کن

منم فسرده تنی مردهء دو صد ساله
ز روح بوسه مرا هم دوباره پیدا کن

ای آنکه تازه بدوران رسیده یی امروز
کمی مروَّت و رسم ِ گذاره پیدا کن

به حال ِ زارِ غریبان ِ این وطن روزی
تو ای سیاسیِّی من، راه وچاره پیدا کن

بس است، بستن ِ گردن، به کرّواتِ غرور
سری، برون ز گریبان ِ پاره پیدا کن

ترا قیافهء مزدوریِّت، مبارک باد **
مرا مگو که توهم، این قواره پیدا کن

برنج ِ کمکِ بنگاله، تا به کی گیری؟
توان ِ مصرف وتولیدِ " باره" پیدا کن

شکن قوالب ِ تقلیدِ دیگران، امروز
علاج کارِ خود، از استخاره پیدا کن

بیا و مرهم و داروی ِ درد ورنج ِ وطن
ز لفظ وآیهء این سی سپاره پیدا کن

به بحر خاطر آزردهء فراق ِ دلم
ز لطف ومهرِ وصالت، کناره پیدا کن

" ستاک" سبک ِ سرایش، به سادگی تا کی؟
کمی مجاز و کمی، استعاره پیدا کن
***



* زلال ِ سرخ، ز هر سنگ ِ خاره پیدا کن

** ترا قیافهء مزدور، خوب می زیبد
مرا مگو که تو هم این قواره پیدا کن